พลายชุมพล

เพียงพบพักตร์พริ้มเพราพิไลลาศ

นวลอนงค์องค์นุชนารถนรัตน์ศรี

ดุจดวงเนตรกระทบเพชรไร้ราคี

ฉมานี้โฉมเทียมวลฉวีมิมีเอย

ครั้นจะเอ่ยคำขานพานใจสั่น

ด้วยจากกันนานนับปีฤดีเอ๋ย

หทัยสั่นหวั่นไหวหวามเจ้าทรามเชย

จะละเลยลืนเลือนแล้วดวงแก้วตา